İyi geceler arkadaşlar. Kumarla alakasız yazacağım öncelikle belirteyim.
Herkesin hikayesi şaşıracak bir mevzusu olmuştur hayatında.
Benimki sayısız oluyor. Bazen malesef, bazen iyi ki diyorum ama ben hayatımda(34y) bu kadar şaşırdığımı, donup kaldığımi hatırlamıyorum.
Kısaca konuya gireyim.
11-12 yıl önce üniversite bitirip istanbula taşınmış orada hastanede çalışmaya başlamıştım. Kısa kısa gececegim.
10 yıl İstanbul'da yaşadım. Maddi manevi, yol kira derken sıkıldım.
Üniversite yıllarında konuştuğum ve bir süre sevgili olduğum kişi şans eseri karşıma çıktı, nedensiz ve ergenlik işte öylesine ayrılmış yarım kalan bir hikaye gibiydi dedik. Bir anda herşey küllerinden doğdu ve 13 yil aradan sonra hayatımızı birleştirme kararı aldık.
İstanbul'dan tayin isteyecekken, 10 saniye düşünüp kızın olduğu şehri tercih ettim. Hiç bilmem etmem, o kadar bunalmistim İstanbul'dan. ( iç Anadolu'da köhne bir yer, 30 40k nufuslu)
Neyse, geldim. Ve işler ciddiye bindi. Nisan yaptık, nasip olursa 2 ay sonra da düğün planlıyoruz.
Bu başlı başına garip ve hayatımı değiştiren çok farklı bir olay zaten. Buraya geleli tam 1 yıl olacak.
Dün hastanede nobetteyken sigara molasına çıktım. Arkadasla bir konuyu tartışıyorduk, bir kız geldi ve " Yan taraf çok kalabalıktı, umarım özel değildir konuştuğunuz dedi" Sigara içmek için yanımıza geldi. Neyse bi ölüm sessizliği oldu, özeldi tabi. Burası küçük yer herkes her çalışanı tanır.
Ben etrafına çok bakan, milleti süzen biri hiç olmadım. Kafamı kaldırıp suratına bile bakmam kimsenin, işimi yapar eve gelir, evden ise giderim. Çok muhabbeti de, bos muhabbeti de sevmem.
Neyse, bi anlık kafayı kaldirdim, ses tanıdık geldi. Suratına bakayım dedim arkası dönüktü. Bi an döndü ve.. Tanıyamadım😅 ama bir şeyler oluşmuştu içimde. "Yaaa dedim, sen benim eski kız arkadaşıma ne kadar benziyorsun... Adı " S... " Şu memleketli vs demeye kalmadan... Sigarası elinden düştü ve geldi sarıldı sözüm bitmeden. Allah'ım olamaz dedi, Ben de aynı şekilde.. Çünkü " Ama sen o olamazsın, onun sol yanağında Ben vardı " Dedim. Aldırdım dedi.. Yanımdaki arkadaş da yeşilçam filmi izler gibi bizi izliyor o arada.
Elllerimiz vücudumuz titriyor bildiğin. Sanki 50 yıldır eşimi dostumu görmüş gibiydim. Kaderin cilvesi iste dedik. Ama bu kadarı olmazdı. Olamazdı. İstanbul'da da bir kez rastgele hiç alakasız yerde karşılaşmıştık. İkimiz de aynı üniversiteden mezun ve bu kızla da ilişkim vardı. Aşırı tutuktuk birbirimize. Hic kötü ayrılmadım ama ayrıldığım birine de asla gidip rahatsız etmedim ömrüm boyunca.
Neyse kendime gelemedim tabi. Sigarayı attım sonra konusuez dedim kaçtım içeriye.
1 saat sonra çalıştığı yerden aldım konuşalım diye. Nasıl olur böyle bir olay ikimiz de anlam veremedik.
Onun da bu ilçe ile hiç bir bağlantısı yok ve alakası yok. Birbirimizden 13 yıldır bi haber yasadik. O da İstanbul'a atanmıştı, aynı şekilde önce başka yere tayin istemiş, sonra da burası aile evine daha yakın diye burayı seçmiş.
Hadi benim nedenim bu dedi, sen neden geldin buraya vs.
Elimi kaldırdım yüzüğü gösterdim. İkimiz de öyle kalakaldık... Söz bitti 2 3 dk birbirimize baktık sadece. Sabaha kadar uyuyamadım. Allah'ım nasıl böyle bir şey olur, bu nasıl kader diye düşünüp kafayı kırdım resmen.
İstanbul'dan aslında uzaklaşma nedenlerimden biri de, orada uzun süreli ve takıntı noktasına gelmiş eski bir iliskimin olması da etkiliydi. Buraya geldim, düzen kurdum. Hayatımda hiç evlilik düşünmeyen Ben evlenmek için adım attım ve böyle bir şey yaşadım dün..
Hala etkisinden çıkamıyorum bu olayın..
Asla yanlış yapacak biri değilim hayatımdaki kişiye . Öyle karaktersizlik hiç yapmam allah da nasip etmesin. Ama olay beni aşırı sarstı. Ve bu kişi en az 2 yil burada kalacak. Çok uzun yazdım kusra bakmayın. Yorum yapın vs diye de değil, sadece hayatin, kaderin cilvesi gerçekten bambaşka bir olay. Hayat kısa ve dünya çok küçük...
Herkese iyi geceler. Bugün NBA tahmini yok.
Bugün yaşanmayan ve yarım kalanların hatrına yakılan sigara ve yağmurlu havada içilen kahvemle sizlere bol şans diliyorum sadece.
Nasipte varsa gelir Bağdat'tan..
